........یک چُرت حسابی.........

 تو این فکرم که انگا ر  :

یک هفته ای میشه بعد اون همه گریه وهق هق و دادو بیداد با خودمو خدا و دردل با شوهرم و توی بغل گرفتن های دخترم که شونه هاش اگر چه کوچیکه ولی چقد برای من یزرگه یک عالمه قهوه تلخ خوردن نماز خوندن  شکلات تلخ خوردن و حرص خوردن وغر زدن وغر زدن و غر زدن ودعا کردن ...کشیدن ..آه کشیدن...جیغ کشیدن

و گوش کردنهام به  همه اذونهای مرحوم اردبیلی نگاه کوهای روبروی خونمون کردن و غروب رو با اشگهام تار دیدن و ..و ...و...
 یهو همه چیز شد عین آب روان و انگار من و خدا تو بغل هم داریم چرت عرفانی میزنیم

در گوش هم زمزمه میکنم دوباره بغلم کرده و همه رو دونه دونه داره میده دستم

مثل کتاب مولانا که چند روز توی فکرش بودم  که برک بخرم و به مناسبت سالگرد بزرگواری بدستم رسید

مثل حرفهای نسیم واری که یک روز صبح زود بی مقدمه  خورد به گوشم از زبان عزیزی

مثل خیلی چیزهای دیگه

ممنونتم خدا